Wagary- problem dziecka i rodziców

Opuszczanie szkolnych zajęć, znane w młodzieżowym slangu jako wagary bywa czasami dla młodego człowieka sposobem na odreagowanie codziennych stresów lub po prostu metodą na uniknięcie konsekwencji nieodrobionej pracy domowej czy trudnego sprawdzianu. Absencja sporadyczna nie jest niczym szczególnie alarmującym i nie wymaga konsultacji psychologa. Jeżeli jednak praktyka opuszczania lekcji powtarza się nagminnie lub pojawiła się nagle bądź jest długotrwała, z pewnością rodzic powinien mieć się na baczności.Rozmowa z dzieckiem powinna być jednak podparta szczerą wyrozumiałością i otwartością na ewentualne problemy młodego człowieka, które leżą u podstaw zaniedbywania przezeń obowiązku szkolnego. Niekiedy przyczyny te są prozaiczne, ale czasami zaradzanie im może nawet wymagać psychoterapii.Niezależnie od tego, dziecko powinno mieć zachowane poczucie bezpieczeństwa i mieć świadomość gotowości rodzica do pomocy bez względu na wszystko. Interwencja psychologa jest rozwiązaniem dobrym, ale powinna raczej być wprowadzana w następnej kolejności.Nic bowiem nie może zastępować roli rodzica w procesie wychowawczym oraz konsekwentnej realizacji przez niego obranych celów w oparciu o ugruntowany system wartości. Nawet jeżeli pomoc dziecku powinien świadczyć w warunkach klinicznych psychiatra, dziecko powinno zachowywać ścisły kontakt z rodzicami, a ewentualne czynności lecznicze muszą być realizowane na zasadach współpracy z rodzicem lub opiekunem. Niezbędne jest przy tym aktywne uczestnictwo w całym procesie terapeutycznym.

Zobacz także